Pożyczki PKO

Hipoteka to słowo, które nieodłącznie kojarzone jest z kredytami mieszkaniowymi. Jest to pewnego rodzaju zabezpieczenie banku przed niewypłacalnością osoby, która postanowiła wziąć owy kredyt. Definicja hipoteki mówi o tym, że jest ona ograniczonym prawem rzeczowym na nieruchomości, które służą zabezpieczeniu pewnej wierzytelności. Na mocy tego zabezpieczenia wierzyciel może dochodzić spłaty wierzytelności, jeżeli kredytobiorca okaże się niewypłacalny.
Prościej ujmując powyższą definicję hipoteka jest to główne zabezpieczenie banku, który udziela kredyt mieszkaniowy. Hipoteka zawsze zabezpiecza tylko wszelkie wierzytelności finansowe i może dotyczyć tylko określonej sumy pieniężnej. Hipoteką zabezpieczone mogą być zarówno pożyczki jak i kredyty. Wówczas stosowana jest nazwa pożyczka hipoteczna bądź też kredyt hipoteczny.
Hipoteka jest to prawo akcesoryjne (podmiotowe) i dotyczy ona wyłącznie wierzytelności (długu), który zabezpiecza. Jeżeli wierzytelność, która jest przez nią zabezpieczana (prawo główne) przestaje istnieć, ona również nie jest ważna. Prościej rzecz ujmując hipoteka nie może powstać bez określonej wierzytelności, a wygaśnięcie wierzytelności zawsze równa się z wygaśnięciem hipoteki.
Ważne jest również to, że hipoteka ściśle jest związana z nieruchomością, a nie jej właścicielem. Jeżeli właściciel postanowi sprzedać nieruchomość, sprzedaje ją razem z hipoteką, która jest na nią nałożona.

Aby hipoteka powstała muszą być spełnione określone warunki. Powstanie jej jest uzależnione również od określonych organów, które są do tego uprawnione. Organami tymi jest: ZUS, KRUS, Urząd Skarbowy. Hipoteka może być również ustanowiona w drodze czynności prawnych. Hipoteka powstaje wraz z wpisaniem jej do księgi wieczystej, a wpis ten posiada charakter konstytutywny.
Wyróżniamy dwa rodzaje hipoteki: umowna oraz przymusowa. Hipoteka umowna jak sama nazwa wskazuje dotyczy dobrowolnego podpisania określonej umowy, na przykład kredytu mieszkaniowego. Kwota wpisana w hipotekę zawsze oznacza górną wartość wierzytelności. Gdy decydujemy się na ustanowienie hipoteki niezwykle ważne jest to, aby powiązać ją z naszym kredytem mieszkaniowym. Dlatego zawsze podstawową czynnością wykonywaną podczas takich czynności jest wpisanie formuły stwierdzającej, że hipoteka pokrywa spłatę całego kredytu wraz z odsetkami oraz innymi dodatkowymi opłatami związanymi bezpośrednio z kredytem. Bardzo istotne jest podanie szczegółowych danych dotyczących kredytu, czyli daty zawarcia umowy oraz jej numeru.
Ustanowienie takiej hipoteki zawsze wiąże się z poniesieniem dodatkowych opłat, do których zaliczamy przede wszystkim podatek od ustanowienia hipoteki, który obecnie wynosi 19 złotych. Podatek ten należy opłacić we właściwym Urzędzie Skarbowym do czternastu dni po ustanowieniu hipoteki. Najczęściej podpisanie hipoteki ma miejsce w momencie podpisywania umowy kredytowej. Dużo banków wymaga, aby hipoteka została wpisana do ksiąg wieczystych, dopiero wówczas udzielają kredytu. Wpis taki to kolejne opłaty, które trzeba ponieść w momencie ustanawiania hipoteki. Obecnie wpis taki to koszt dwustu złotych.

Drugim rodzajem hipoteki jest ta wspomniana wcześniej – przymusowa, która nie jest związana z obustronną wolą, a z decyzją administracyjną, postanowieniem sądu czy też prokuratora. Powstaje ona bez woli właściciela nieruchomości.
Hipoteka wygasa wraz ze spłatą wierzytelności albo złożeniem jej równowartości w sądowym depozycie wraz ze zrzeknięciem się prawa do odbioru tej sumy pieniężnej.
W obecnych czasach hipoteka to często jedyny sposób na otrzymanie kredytu mieszkaniowego. Kryzys gospodarczy sprawił, że warunki otrzymania kredytów są bardzo zaostrzone. Sposób weryfikacji kredytobiorców jest bardzo dokładny i nie wszystkim przyznawane są kredyty. Bank musi być niemal w stu procentach pewny wypłacalności kredytobiorcy. Ustanawianie hipoteki na nieruchomość, w której mieszkamy jest bardzo niebezpieczne. Na wypadek wpadnięcia w tarapaty finansowe i stracenia zdolności kredytowej stracimy również dach nad głową.

Rada Polityki pieniężnej, czyli w skrócie RPP jest organem Narodowego Banku Polskiego. Ich zadaniem jest coroczna realizacja polityki pieniężnej oraz ustalanie nowych założen. RPP ustala między innymi wysokość stóp procentowych, określa zasady operacji oraz ustala zasady, tryb naliczania i utrzymywania rezerwy obowiązkowej. Zatwierdzają także plan finansowy tak zwanego banku centralnego oraz wypełniają sprawozdanie z corocznej działalności Narodowego Banku Polskiego.

Rada Polityki Pieniężnej ukształtowała się dnia 17 lutego 1998 roku.

Główym, a co za tym idzie najważniejszym celem Rady Polityki Pieniężnej jest dbanie o stabilonść pieniądza polskiego – ma on mieć stabilną oraz niską inflację.

Drugim, także ważnym celem jest dbanie o wzrost gospodarczy, jednak tylko i wyłącznie kiedy nie koliduje to z celem głównym – inflacyjnym.

Do innych, mniej ważnych należą między innymi zadania takie jak:

- Ustalanie zasad operacji otwartego rynku
- Ustalanie wysokości stóp procentowych Narodowego Banku Polskiego
- Ustalanie górnej granicy zobowiązań wynikających z zaciągania poprez Narodowy Bank Polski pożyczek i kredytów
- Wypełnianie sprawozdań z działalności Narodowego Banku Polskiego
- Zatwierdzanie planu finansowego Narodowego Banku Polskiego
- Składanie Sejmowi sprawozdania z wykonania zadań polityki pieniężnej

Do składu Rady Polityki Pieniężnej wchodzi prezes Narodowego Banku Polskiego (jako przewodniczący) oraz pozostałych dziewięciu członków, powoływanych równo po trzech poprzez Sejm, Senat oraz prezydenta – na okres lat sześciu, jednak, gdy dany członek będzie się źle sprawował – możliwa jest Jego degradacja w trybie natychmiastowym.

Aktulnie trwa III kadencja (lata od 2010 do 2016) która kształtuje się tak:

Przewodniczący (czyli prezes Narodowego Banku Polskiego):

Marek Belka

Członkowie Rady:
- Andrzej Bratkowski
- Elżbieta Chojna-Duch
- Jerzy Hausner
- Andrzej Rzońca
- Jan Winiecki
- Anna Zielińska-Głębocka
- Zyta Gilowska
- Adam Glapiński
- Andrzej Kaźmierczak

Często nazwę kredyty mieszkaniowe używa się zamiennie z nazwą kredyty hipoteczne, są one tak jakby potocznym ich odpowiednikiem. Wbrew pozorom są to dwa różne rodzaje kredytów. Kredyt hipoteczny jest szerszym określeniem, gdyż obejmuje inne typy kredytów, to jest: przeznaczone na zakup nieruchomości, konsolidacyjne i hipoteczne na nieruchomości komercyjne. Natomiast kredyty mieszkaniowe są celowe, a więc można je przeznaczyć na przykład na: zakup lokalu mieszkalnego, domu, działki budowlanej, na budowę domu, lecz nie można przeznaczyć na zakup ziemi rolnej lub samochodu. Pieniądze przekazywane są w drodze przelewu bankowego bezpośrednio na konto sprzedającego (w przypadku sprzedaży mieszkania) lub kredytobiorcy (w przypadku budowy domu) na podstawie umowy o kredyt mieszkaniowy  i aktu notarialnego, jeśli kupujemy mieszkanie na rynku wtórnym, a jeśli na pierwotnym to istotna jest umowa przedwstępna z deweloperem. W pierwszym przypadku problem z kredytem pojawia się, jeśli nieruchomość nie ma księgi wieczystej. Dotyczy to jedynie mieszkań „z drugiej ręki”, bo nowe mieszkania wpisywane są do księgi wieczystej po wybudowaniu. Do tego czasu kredyt mieszkaniowy jest ubezpieczany przez kredytobiorcę (niestety są to dodatkowe koszta) lub ma wyższą marżę. Kredyty na budowę domu tzw. budowlano hipoteczne, które wypłaca się w transzach, są przed każdym kolejnym przelewem monitorowane – wymaga się dokumentacji postępów w budowie, faktur, zdjęć, dokonuje się inspekcji itp. Średnio kredyty mieszkaniowe zaciągane są na kwotę 240 tysięcy złotych, a spłaty odbywają się w przeciągu kilkudziesięciu lat. Możliwa jest wcześniejsza spłata długu, zwykle związana z dodatkową opłatą. Zwróćmy więc uwagę, czy oby na pewno będzie to korzystna decyzja.